Կ.Պոլսում ծնվել է բանաստեղծ և հասարակական գործիչ Խորեն Գալֆայանը (Նար-Պեյ):


01-10-1832   | Armenia  |  

 

Խորեն Գալֆայան (Նար Պեյ1831սեպտեմբերի 6 - 1892նոյեմբերի 4), հայ բանաստեղծ, դրամատուրգ։

Ծնվել է Կ. Պոլսում։ Փոքր հասակից իր եղբոր՝ Ամբրոսիոս Գալֆայանի հետ ուղարկվել է Վենետիկ, Մխիթարյան միաբանության Ս. Ղազար վանքը, որտեղ ստացել է կրթությունը։ Պաշտոնավարել է Մխիթարյանների Փարիզի Մուրադյան վարժարանում։ ՓարիզումԳաբրիել Այվազովսկու հետ 1855-58-ին խմբագրել է «Մասյաց աղավնի» ամսագիրը։ 1856-ին հրաժարվել է կաթոլիկական դավանանքից ու Մխիթարյան միաբանությունից, դարձել Փարիզի Հայկազյան վարժարանի տնօրեն։ Այդ պաշտոնը նա վարել է 1857-59-ին։ Փարիզում անձամբ ծանոթացել է ու մտերմացել էԼամարթինի հետ, ձեռնարկել նրա բանաստեղծությունների թարգմանությունը, որը հրատարակել է 1859-ին «Դաշնակք Լամարթինեայ» խորագրով, ամենախրթին գրաբարով։ Հայկազյան վարժարանի փակումից հետո վերադարձել է Պոլիս, ապա մեկնել է Թեոդոսիա, որպես ուսուցիչ պաշտոնավարել Խալիբյան դպրոցում, միաժամանակ մասնակցել Փարիզից այնտեղ տեղափոխած «Մասյաց աղավնի» հանդեսի խմբագրման աշխատանքներին։ Թեոդոսիայում տպագրել է իր մի շարք երկերը, ինչպես՝ «Արշակ Բ» ողբերգությունը (1861), «Ալաֆրանկա» կատակերգությունը (1862), «Վարդենիք»բանաստեղծությունների ժողովածուն (1863), որը սուր քննադատության է ենթարկել Միքայել Նալբանդյանը իր «Աղցմիք» պարոդիայում։ 1864-ին մեկնել է Պոլիս, զբաղվել քարոզչությամբ, միաժամանակ ունեցել քաղաքական գործունեություն, Մկրտիչ Խրիմյանի հետ մեկնել է Բեռլին, հայկական հարցի հրահրման առիթով։ Այս շրջանում ֆրանսերենից թարգմանել է Հովհաննես Դարտելի«Տարեգրությունը», Հոմերոսի «Իլիականից» որոշ հատվածներ։ Հրատարակել է «Ստվերք հայկական» խորագրով մի ժողովածու, որը պարունակում է պատմական անցյալի դրվագները ներկայացնողպոեմներ։ Առանձին գրքերով հրատարակած մյուս երկերն են «Քնար պանդխտին» (բանաստեղծությունների ժողովածու, 1868), «Հանգարան» և այլն։[1]



News from Armenia and Diaspora - Noyan Tapan