Ինչպե՞ս կարող է մեկ երգը կամ փոքրիկ նվիրատվությունը փոխել մարդկանց կյանքը։ Կարդացեք մեր նոր հոդվածը այն մասին, թե ինչպես են հայ բարդերը միավորվել «Հուսո տուն» բարեգործական կենտրոնի շուրջ՝ իրենց ձայնով ու արվեստով օգնելու կարիքավոր տարեցներին և փոքրիկներին։
Ընդամենը 650 դրամը կարող է ապահովել մեկ տաք ճաշ, իսկ 36,000 դրամը՝ մեկ երեխայի ամբողջ տարվա կրթական ու հոգեբանական աջակցությունը։
Հույսի սիմֆոնիա. հայ բարդերը միավորվում են՝ աջակցելու «Հուսո տուն» բարեգործական կենտրոնին
«Նոյան Տապան»-ի եթերում, լրագրող Գայանե Առաքելյանի հաղորդման ժամանակ, վերջերս լուսաբանվեց արվեստի, կամավորության և ալտրուիզմի խորը խաչմերուկը : Տաղավարում հյուրընկալվել էին «Հուսո տուն» բարեգործական կենտրոն հիմնադրամի տնօրեն Մովսես Պողոսյանը և հայտնի հեղինակ-կատարող, հնագետ և փրկարար ծառայության գնդապետ Արմինե Հայրապետյանը : Նրանք միասին բացահայտեցին առաջիկա բարեգործական համերգի բուն նպատակը, որն ուղղված է Հայաստանում կենսական մարդասիրական ջանքերի պահպանմանը:
«Մենք պարզապես լավ փոստատարներ ենք»
Մովսես Պողոսյանի համար «Հուսո տուն» հիմնադրամի առաքելությունը պարզ է : «Մենք շատ լավ փոստատարներ ենք»,- նշեց նա՝ ընդգծելով, որ կազմակերպության հիմնական դերն է բարեգործ մարդկանց սրտից բխող օգնությունը ճիշտ ժամանակին և ճիշտ հասցեով հասցնել կարիքավորներին:
Ծրագիրը սկիզբ է առել 1994 թվականին՝ Մայրապետի նախաձեռնությամբ, երբ երկրում տիրում էր ցուրտ ու մութ տարիների դժվարին ժամանակաշրջանը : Սկզբնական շրջանում գթության խոհանոցը սնունդ էր ապահովում 150 հոգու համար : 2001 թվականին շահառուների թիվը հասավ 720-ի : Այսօր «Հուսո տուն»-ն ունի հսկայական ազդեցություն՝ սպասարկելով ավելի քան 4500 շահառուի տարբեր ծրագրերի շրջանակներում:
Այս նախաձեռնություններն ուղղված են հայ հասարակության խոցելի խմբերին.
•Գթության խոհանոց. Ներկայումս սպասարկում է 200 անձի՝ տաք սնունդ տրամադրելով նրանց, ովքեր ի վիճակի չեն ինքնուրույն եփել, այդ թվում՝ տարեցների և անգամ չորս տարեկան երեխայի:
•Տնային խնամք. Կենսական աջակցություն է ցուցաբերում տանը գամված կամ տեղաշարժվելու խնդիրներ ունեցող տարեցներին:
•Երիտասարդական ծրագրեր. «Հույսով լի և առողջ մանկություն» նախագիծն ակտիվորեն աջակցում է Արցախից բռնի տեղահանված երեխաներին, Սիրիայից փախստականներին և տեղացի անապահով երիտասարդներին՝ օգնելով նրանց սոցիալական ինտեգրման հարցում:
Բարդերի համայնքի բուժիչ ուժը
Առաջիկա բարեգործական համերգը նախաձեռնել է հեղինակային երգի (բարդերի) համայնքը՝ ժանր, որը հայտնի է իր խորը փիլիսոփայական արմատներով և համայնքային ոգով : Արմինե Հայրապետյանն իր երաժշտական ունակությունները դիտարկում է ոչ թե որպես սեփական քրտնաջան աշխատանքի արդյունք, այլ որպես ի վերուստ տրված շնորհ, որը կոչված է ծառայելու մարդկությանը: «Եթե այդ շնորհը չի ծառայում ուրիշներին, եթե չի ծառայում հանրային բարիքներին, ապա այդ շնորհը իմաստ չունի»,- հարցազրույցի ժամանակ ասաց նա:
Հայրապետյանը ցույց տվեց երաժշտության խորը ազդեցությունը՝ հիշելով ծերանոց կատարած այցը, որտեղ հանդիպել էր Անտոնինային՝ անկողնուն գամված փախստական կնոջը : Նրա համար միջպատերազմյան երգեր կատարելուց հետո Հայրապետյանն ականատես եղավ, թե ինչպես աշխարհից կտրված թվացող կինը բացեց աչքերը, բարձրացավ և սկսեց ակտիվորեն արձագանքել:
Այս բուժիչ ոգին է ընկած հեղինակային երգի բարեգործական երեկոյի հիմքում, որը նախատեսված է ապրիլի 1-ին՝ ժամը 20:00-ին, Ազգային տիկնիկային թատրոնում : Միջոցառումը համախմբում է արվեստագետների եղբայրությանը, որոնց թվում են Վախթանգ Հարությունյանը, Գագիկ Շիբոյանը, Էդուարդ Զորիկյանը և Ռուբեն Հախվերդյանը : Նրանք հաճախ են ելույթ ունենում բարության գաղափարը տարածելու համար, այլ ոչ թե մեծ հոնորարներ պահանջելու:
Շոշափելի ազդեցություն. ո՞ւր են գնում գումարները
«Նոյան Տապան»-ի եթերում Պողոսյանը հստակ ներկայացրեց համերգի հասույթի շոշափելի ազդեցությունը՝ ցույց տալով, թե ինչպես են ֆինանսական ներդրումները վերածվում փրկված կյանքերի և բարելավված ապագայի.
•650 դրամը ծածկում է գթության խոհանոցի մեկ շահառուի մեկօրյա տաք ճաշի արժեքը:
•36,000 դրամը ապահովում է հիմնադրամի ծրագրերում ընդգրկված մեկ երեխայի (տեղահանված կամ անապահով) ամբողջ տարվա կրթական, ստեղծագործական և հոգեբանական աջակցությունը:
•169,165 դրամն ամբողջությամբ փոխհատուցում է մեկ տարեց անձի ամբողջ տարվա տնային խնամքի ծախսը:
Կոչ գործողության
Երկու հյուրերն էլ ընդգծեցին, որ համերգը պարզապես գումար հայթայթելու միջոց չէ. այն շարժում է՝ հակազդելու գնալով «հուսահատ» ու «չարացած» աշխարհին՝ ակտիվ և շոշափելի բարությամբ : Ինչպես նշեց Հայրապետյանը, կամավորությունն իր մեջ կրում է հսկայական, հաճախ թերագնահատված պոտենցիալ, որը ոչ մի գումարով հնարավոր չէ փոխարինել:
Միջոցառումը հանրությանը հրավիրում է մի պահ կտրվել վիրտուալ աշխարհից և դառնալ չարի ու բարու միջև ընթացող պայքարի ակտիվ մասնակիցը՝ օգտագործելով արվեստը որպես կարեկցանքի տանող գլխավոր կամուրջ: